Zasady przyjmowanie dzieci do placówki

Skierowanie dziecka do placówki:
Kierowanie dziecka pozbawionego częściowo lub całkowicie opieki rodzicielskiej do placówki opiekuńczo-wychowawczej na pobyt całodobowy powinno nastąpić po wyczerpaniu możliwości udzielenia pomocy w rodzinie naturalnej lub umieszczenia w rodzinie zastępczej. Całodobowy pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej powinien mieć charakter przejściowy - do czasu powrotu dziecka do rodziny naturalnej lub umieszczenia w rodzinie zastępczej.

Do placówki opiekuńczo-wychowawczej dziecko kieruje powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, posiadający miejsce w placówce opiekuńczo-wychowawczej.

Jeżeli powiat nie może skierować dziecka do placówki opiekuńczo-wychowawczej z powodu braku odpowiedniej placówki opiekuńczo-wychowawczej lub z powodu braku miejsca w takiej placówce niepublicznej na jego terenie, zwraca się do innego powiatu z wnioskiem o skierowanie dziecka do odpowiedniej placówki opiekuńczo-wychowawczej. W uzasadnionych przypadkach przyjęcie dziecka na pobyt krótkotrwały bez skierowania do placówki opiekuńczo-wychowawczej może nastąpić na prośbę dziecka, na wniosek jego rodziców lub opiekunów prawnych.

Podstawą skierowania do placówki opiekuńczo-wychowawczej jest orzeczenie sądu o umieszczeniu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej albo wniosek rodziców lub opiekunów prawnych o umieszczenie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej.

O skierowaniu dziecka do placówki opiekuńczo-wychowawczej centrum pomocy powiadamia sąd, który wydał orzeczenie o umieszczeniu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej.
Przyjmowanie dzieci do placówek odbywa się przez całą dobę.

Dziecko może przebywać w placówce opiekuńczo-wychowawczej, zapewniającej całodobową opiekę, do uzyskania pełnoletności lub po uzyskaniu pełnoletności do ukończenia 25 roku życia jeżeli uczy się w szkole, zakładzie kształcenia nauczycieli, w uczelni, u pracodawcy w celu przygotowania zawodowego lub legitymuje się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i uczy się w szkołach wymienionych powyżej i na kursach jeżeli ich ukończenie jest zgodne z indywidualnym programem usamodzielnienia.

Zdecydowaną większość wychowanków Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej stanowią „sieroty społeczne", których sytuacja prawna i rodzinna jest bardzo trudna. Dzieci te wymagają zajęć socjalizujących, korekcyjnych, kompensacyjnych, logopedycznych a nawet resocjalizujących i terapeutycznych, które rekompensują brak wychowania w środowisku rodzinnym i przygotowują do życia społecznego.
Placówka współpracuje z organizacjami zajmującymi się statutowo pomocą rodzinom, działającym w środowisku rodzinnym wychowanków, ze szkołami, do których uczęszczają wychowankowie i szkołami, do których uczęszczali wychowankowie przed umieszczeniem ich w placówce, z parafiami Kościoła Katolickiego i jednostkami organizacyjnymi innych kościołów i związków wyznaniowych właściwymi ze względu na miejsce zamieszkania oraz deklarowaną przynależność wyznaniową rodziców i siedzibę placówki.

Zasady umieszczania dzieci w placówce opiekuńczo–wychowawczej:
Do placówki opiekuńczo-wychowawczej dziecko kieruje powiat właściwy do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka. Dziecko kieruje się do Placówki po zasięgnięciu opinii Dyrektora Placówki Powiat wydaje skierowanie do placówki w porozumieniu z dyrektorem tej placówki. Podstawą skierowania do placówki jest orzeczenie sądu o umieszczeniu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej albo wniosek rodziców lub opiekunów prawnych o umieszczenie dziecka w placówce. Przy kierowaniu dziecka do placówki przekazuje się dostępną dokumentację dotyczącą dziecka, a w szczególności:

  • odpis aktu urodzenia dziecka, a w przypadku sierot lub półsierot również odpis aktu zgonu zmarłego rodzica;
  • orzeczenie sądu o umieszczeniu dziecka w placówce albo wniosek rodziców, dziecka lub osoby trzeciej o umieszczenie dziecka w placówce;
  • dokumentację o stanie zdrowia dziecka, w tym kartę szczepień;
  • dokumenty szkolne, w szczególności świadectwa szkolne;
  • informację o prowadzonej pracy z rodziną dziecka i jej rezultatach.